Yacht 的个人资料... 我 的 愛 你 : 你 愛 ...照片日志列表更多 工具 帮助
10月7日

Cal-ender

หน้าแรกของโปรแกรม
เมื่อเปิดขึ้นมาก็จะแสดงการนัดหมายหรือสิ่งที่ต้องทำ ที่ผู้ใช้งานได้ทำการบันทึกไว้
ส่วนด้านล่างจะเป็นส่วนของการแสดงข้อความ
ซึ่งทั้งสองส่วนนี้ควรจะแบ่งออกจากกันอยากชัดเจนกว่านี้

---------------------------------------------

My Caledar
จะมีรูปแบบการแสดงผลอยู่สามส่วนคือ Day, Week, Month
แต่ในการเลือก ผู้ใช้จะต้องกดปุ่มวนไปเรื่อยๆ
ควรจะทำให้ผู้ใช้สามารถเลือกได้เลยว่าจะไปในส่วนใด
และถ้าเป็นในส่วนของ Week หรือ Month
ควรจะมีส่วนให้เลือกได้ด้วยว่าจะไป Week ที่เท่าไหร่ หรือเดือน ปี อะไร

----------------------------------------------

My Groups
ในส่วนนี้ดูแล้วจะเข้าใจได้ง่าย ไม่ยุ่งยากมากนัก
ส่วนรายละเอียดพวก View Groups, Create Groups, Join Groups
ก็สามารถแสดงรายละเอียดได้อย่างชัดเจนดี

-----------------------------------------------

สรุป
โปรแกรม Cal-ender สามารถใช้งานได้ดี
มีรายละเดียดค่อนข้างครบ
แต่อาจจะต้องปรับปรุงเพื่อนให้ผู้ใช้งาน
ใช้งานได้อย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น
9月12日

หุ่นยนต์ กับ Emotion

ข้อดี
หุ่นยนต์จะสามารถทำได้ใกล้เคียงกับมนุษย์
ทั้งในการการคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจ รวมไมถึงการมีอารมณ์และความรู้สึก
 
ข้อเสีย
หุ่นยนต์อาจจะเกิดวิวัฒนาการจนยากที่จะควบคุม
เกิดการแก่งแย่ง หรือแย่งชิงทรัพยากรณ์กัน จนอาจจะเกิดเป็นเหตุการณ์ลุกลามใหญ่โตได้
 
-----------------------
 
ไม่ว่าวิทยาการทางด้านหุ่นยนต์จะก้าวไกลถึงเพียงใด
เรื่องของอารมณ์และความรู้สึกยังคงเป็นเรื่องที่ห่างไกลอยู่
แต่ถ้าหากวันนั้นมาถึงจริง นักวิจัยและผู้ประดิษฐ์ก็ควรที่จะต้อง
ทำให้หุ่นยนต์สามารถแยกแยะสิ่งที่ดีและไม่ดีได้ และเรียนรู้เฉพาะด้านบวก
7月4日

โปรแกรมจำลองการตกแต่งงานปั้น

โปรแกรมจำลองการตกแต่งงานปั้น
เป็นโปรแกรมที่ให้นักศึลปะที่ต้องการจะสร้างสรรค์งาน
ได้ทดลองทำงานนั้นบนคอมพิวเตอร์ก่อน
และหากเกิดการผิดพลาดก็จะสามารถแก้ไขเพิ่มเติมในส่วนต่างๆ ของงานได้
หลังจากที่นักศิลปะได้สร้างสรรค์งานเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ก็จะสามารถสั่งงานให้อุปกรณ์ในการตกแต่งงานปั้นสร้างงานนั้นขึ้นมา
โดยใช้เทคโนโลยีของแสงเลเซอร์เข้ามาช่วยในการตกแต่ง

ในส่วนของอุปกรณ์ที่ต้องใช้ก็คือ เครื่องคอมพิวเตอร์, ด้ามจับอัจฉริยะ และอุปกรณ์ในการตกแต่งงานปั้น
- เครื่องคอมพิวเตอร์ จะเป็นจะต้องติดตั้งโปรแกรมการทำงานทางด้านงาน 3D
ซึ่งจะสามารถมองเห็นชิ้นงานของเราได้รอบทิศทาง และทำงานร่วมกับด้ามจับอัจฉริยะ
- ด้ามจับอัจฉริยะ จะมีลักษณะคล้ายกับปากกาซึ่งถูกติดอยู่กับแขนกล
ซึ่งจะมีเซ็นเซอร์และมอเตอร์ติดอยู่ตามข้อต่อต่างๆ
โดยเซ็นเซอร์มีหน้าที่ตรวจจับความเคลื่อนไหวของด้ามจับ
มอเตอร์มีหน้าที่ออกแรงฝืนกับมือของเราเมื่ออุปกรณ์ในการตกแต่งไปกระทบกับพื้นผิวของวัตถุที่แสดงอยู่ในหน้าโปรแกรม
- อุปกรณ์ในการตกแต่งงานปั้น จะทำงานเมื่อเราได้ตกแต่งงานปั้นในหน้าโปรแกรมเรียบร้อยแล้ว
โดยเราจะต้องนำวัสดุซึ่งเราจะนำมาทำงานปั้นใส่เข้าไปในเครื่อง
ตัวเครื่องก็จะใช้เทคโนโลยีของแสงเซอร์ในการตกแต่งงานปั้นนั้นออกมา
7月3日

Amount of all website over the World

In the June 2008 survey we received responses from 172,338,726 sites.
6月19日

Errors and mental models

slips-ตะเกียบ
บางครั้งเมื่อเราจับตะเกียบขึ้นมาแล้วไม่ทันสังเกตว่าด้านไหนเป็นด้านที่ไว้จับ
เราก็เอาตะเกียบไปคีบของขึ้นมากินซะแล้ว
 
แก้ไข-เราจะต้องทำให้ตะเกียบเห็นได้ชัดสะดุดตาว่าด้านไหนเป็นด้านที่ไว้จับ อาจจะโดยการแต้มสีตรงปลายลงไป
 
mistakes-ประตูอัตโนมัติร้าน 7-11
จะสังเกตได้ว่าร้าน 7-11 ในกรุงเทพฯ หรือว่าสาขาใหม่ๆ จะใช้ประตูเป็นแบบอัตโนมัติ
แต่ร้าน 7-11 ในต่างจังหวัดยังคงเป็นประตูแบบเก่าที่ยังต้องให้ลูกค้าผลัก-ดึง ด้วยตัวเอง
คงเป็นเพราะความเคยชินที่เข้าร้าน 7-11 ในกรุงเทพฯ บ่อย เมื่อได้มีโอกาสกลับไปต่างจังหวัด
พอจะเข้าร้าน 7-11 ก็เลยไปหยุดรอที่หน้าประตู คิดว่าเดี๋ยวประตูจะเปิดให้
แต่เห็นประตูยังนิ่งอยู่ เลยคิดอีกว่าเซ็นเซอร์คงจะยังจับไม่เจอ คราวนี้ก็เลยลองขยับตัวนิดหน่อย ประตูก็ยังไม่เปิด
คนในร้านก็เริ่มมองว่าทำไมมายืนอยู่หน้าประตูไม่ยอมเข้ามาในร้านซะที
จนมีลูกค้าอีกคนที่จะเข้าร้านมาขอโทษเพื่อจะขอทาง แล้วก็เดินไปผลักประตู
ทำให้นึกออกว่าร้าน 7-11 นี้ยังเป็นประตูแบบเก่าที่ต้องให้ลูกค้าผลัก-ดึง ด้วยตัวเองอยู่
 
แก้ไข-ทาง 7-11 ต้องติดป้ายบอกว่าประตูนี้เป็นประตูแบบอัตโนมัติ หรือต้องผลัก-ดึง ให้ลูกค้าที่มาใช้บริการได้เห็นอย่างชัดเจน
 
#############
 
เพื่อนๆ ที่ผ่านเข้ามาใน Blog นี้คงจะรู้สึกงงๆ
จะบอกว่าไม่ต้องงงนะครับ เพราะ Blog คราวนี้
เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนการสอน
วิชา CPE495 Human and Computer Interaction
อาจารย์ใจดีมากๆ เลยแหละ ^^
(ขอคะแนนจงไหลมาเทมา 555+)
10月7日

ฝึกงาน 5 (CDG Group)

หวัดดีค๊าบ วันนี้มาพาเพื่อนๆทัวร์อีกแล้ว
ก็เมื่อวันพฤหัส ที่ 4 ตุลา
ได้มีโอกาสเข้าไปที่ CDG Group ตรงถนนนางลิ้นจี่
คือว่าพาเพื่อนไปยื่นเอกสารสมัครฝึกงานนั่นแหละ
 
ที่ได้มีโอกาสเข้าไปก็เพราะว่า
คุ้นเคยกับตึกนี้ แล้วก็กับบริษัทนี้ แล้วก็กับคนในนี้พอสมควร
ตามระเบียบครับ ถึงตึกก็ต้องแลกบัตร Visitor เพื่อจะขอขึ้นตึก
แล้วก็ถามพี่เค้าว่า "ติดต่อเรื่องนักศึกษาฝึกงานชั้นไหนครับ"
เค้าก็ตอบกลับมาว่า "ชั้น 19 ค่ะ"
ตอนได้ยินว่าชั้น 19 มันคุ้นๆกับเลขนี้ยังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน
ก็เดินตรงไปที่ลิฟท์ กดขึ้นไปที่ชั้น 19
พอประตูลิฟท์เปิดออก มันยิ่งคุ้นเข้าไปใหญ่เลย
เก้าอี้นั่งแบบนี้ ทางเดินแบบนี้ ทางหนีไฟแบบนี้ ประตูแบบนี้ ฟอต์นประตูแบบนี้
นี้มันคือที่ๆเคยมาพบพี่ปุ๊ พี่PR ของบริษัทนี้นี่หว่า ไม่นึกว่าจะได้อยู่ชั้นเดียวกันอ่า
แล้วปรากฎว่าห้อง HR กับห้อง PR อยู่ติดกันแต่ห้อง HR ถึงก่อน
ก็เข้าไปนั่งรอในห้อง HR พี่พนักงานเค้าก็เรียกให้เพื่อนเข้าไปยื่นเอกสารในห้อง
ไอ้เราก็เลยนั่งรออยู่ข้างนอก คิดอยู่ว่าจะเดินเลยไปอีกสักห้องนึงดีมั๊ย เผื่อจะได้เจอพี่ปุ๊
แต่ถ้าเกิดว่าพี่ปุ๊ไม่อยู่หละ เดี๋ยวจะทำตัวไม่ถูก ก็เลยได้แต่นั่งรอในห้อง HR
 
แล้วเคยรึป่าวกับความรู้สึกที่ว่า เหมือนจะได้เจอกับคนรู้จัก
เราเชื่อในความรู้สึกพวกนี้นะ รู้สึกทีไร ได้เจอกับคนที่ไม่ได้เจอกันมานานทุกทีเลย
พอเสร็จจากห้อง HR ก็ลากลับกัน พอเดินออกไปถึงลิฟท์ ปรากฎว่า นั่นไง
พี่ปุ๊ พี่ที่น่ารักและใจดี คอยช่วยเหลือพวกเราชาว CPE มาโดยตลอด
ยืนอยู่หน้าลิฟท์พอดี เหมือนพี่ปุ๊จะเห็นเราก่อนซะด้วย
"โคตรดีใจเลยแหล" ก็ได้คุยกันนิดๆหน่อยๆตรงหน้าลิฟท์นั่นแหละ
แล้วพี่ปุ๊เค้าก็ไปทำงานต่อ พี่ปุ๊ยังบอกอีกว่า "วันหน้าถ้าเข้ามาแวะไปที่ห้องได้น๊า" อิอิ
ขอบคุณค๊าบ วันหน้าไม่พลาดแน่ครับ
 
เสร็จแล้วก็ออกจากตึก แวะ รพ.เซ็นหลุยต์ นิดหน่อย
จะบอกว่าข้าวที่นี่อร่อยมากมาย
ขนาดที่ได้คนที่มันบอกว่า "อิ่มแล้ว กินไม่หมด ช่วยกินหน่อย"
มันยังกินแล้วกินอีก มันกินเข้าไปคนเดียวเท่ากับเรากับกี้กินรวมกันอ่ะ
กี้ ก็คือเพื่อนสาวตัวเล็ก ผู้ที่มีเอวบางร่างน้อย ประจำ CPE'19 ของเรา
(เปิดดูในรูปก็มี CPE'19 ที่ใหญ่ที่สุดอ่ะ นั่นแหละ)
เสร็จแล้วก็กลับถึงมหาวิทยาลัยโดยสวัสดิภาพ
โดยมีร่วมกตัญญูนำหน้าเลยแหละ พอดีมีอุบัติเหตุหน้าหมู่บ้านนิดหน่อย อิอิ
 
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
 
พรุ่งนี้จะสอบแล้ว ตั้งใจๆ น๊า
โชคดีในการสอบนะครับ ^^
9月30日

ฝึกงาน 4 (เข้าบริษัทรอบ 2)

สวัสดีคับ
เนื่องจากช่วงนี้งานยุ่งมากมาย
เมื่อกี๊เพิ่งจะทำ Project Progress เสร็จเรียบร้อย
ใช้เวลาไปประมาณ 12 ชั่วโมง เพื่อเป็นการผ่อนคลาย
และก็ไม่อยากดองเรื่องไว้ เลยคิดว่ามาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการฝึกงานให้ได้อ่านกันอีกดีกว่า
 
เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปประมาณเกือบอาทิตย์
ก็คือเมื่อวันจันทร์ที่ 24 กันยา อ่ะคับ
นายยอช์ท(ที่ถูกเค้าเขียนกันอย่างงี้) ได้เข้าไปบริษัทเป็นครั้งที่ 2
ก็บริษัทเดิมนั่นแหละครับ ไม่ได้ไปยื่นที่ใหม่ แล้วก็ไม่ได้ไปฟังผลพิจารณาด้วย
แต่ไปรอบนี้ไปเพื่อพาเพื่อนอีก 2 คนไปยื่นจดหมายเพิ่มอ่า
ไปถึงตึกก็เหมือนเดิม ลงแท็กซี่เสร็จก็งงๆเหมือนเดิม
ขึ้นลิฟท์ก็ยังผิดเหมือนเดิม ยามแลกบัตรก็คนเดิม
เข้าไปแล้วก็นั่งรอที่เก้าอี้ตัวเดิม แล้วคนรับเอกสารก็เดินออกมา
เป็นคนเดิม แล้วก็พูดทักทายคำเดิม
(เมิงจะเดิมไปไหนไอ้ยอช์ท)
พอเพื่อนเรายื่นเอกสารไป เค้าก็ถามเหมือนเดิม ว่า...
พี่พนักงาน : น้องสนใจจะฝึกงานด้านไหนครับ
เพื่อนสาว : ก็ด้านเน็ตเวิร์กอ่ะค่ะ
พี่พนักงาน : ด้านเน็ตเวิร์กเหรอครับ แล้วถ้าเกิดไม่ได้หละ อยากทำด้านไหน
เพื่อนสาว : ????? (อึ้งคับพี่น้อง)
พี่พนักงาน  : คือเน็ตเวิร์กมีคนสมัครมาเยอะ แล้วก็ค่อนข้างแน่น
ยอช์ท : แล้วกรุจะติดกับเค้ามั๊ยหว่า(คิดในใจ)
แต่รอบนี้เค้าถือแฟ้มติดมือมาด้วยแหละ
เป็นแฟ้มที่รวบรวมเอกสารของนักศึกษาฝึกงานทั้งหมดที่มายื่น
มันก็หนาอยู่เหมือนกันแฮะ คงจะได้พิจารณารอบเดียวกันแน่ๆเลย
 
แล้วก็คุยไปคุยมาเรื่องกำหนดที่บริษัทจะต้องส่งใบพิจารณากลับ
แล้วเพื่อนสาวของเราก็ถามกลับไปอีกว่า...
เพื่อนสาว : แล้วที่นี่จะรับเยอะมั๊ยค๊ะ ประมาณกี่คน
พี่พนักงาน : ก็ขึ้นอยู่กับงานในช่วงนั้นอ่ะคับ
เพื่อนสาว : แล้วพี่พิจารณาจากอะไรบ้างค่ะ
พี่พนักงาน : ก็จากผลการเรียน สถาบัน พวกนี้อ่ะคับ
พอได้ยินเท่านั้นแหละคับ กรุซีด...
ถ้าถามถึงสถาบัน เราว่าของเราก็โอเคอยู่นะ ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร
แต่พอมาถึงผลการเรียนนี่สิ!!!
ด้วยเกรดอันสูงลิ่วของเรา คงจะผ่านการพิจารณาอ่ะนะ(ประชด...บอกไว้เผื่อไม่รู้ อิอิ)
เสร็จแล้วก็ลาพี่พนักงาน แลกบัตร แล้วก็ออกจากตึก
 
มายืนอยู่หน้าตึกแล้วค๊าบ
ติดสินใจกับเพื่อนสาวทั้ง 2 ว่าจะไปไหนกันดี กลับมอหรือว่าเซ็นทรัล
พอดีเรายังไม่ได้กินข้าว เพื่อนก็เลยบอกว่าเดี๋ยวพาไปกินข้าวก่อนแล้วกัน
ห้างอยู่แค่ฝั่งตรงข้ามครับ แต่เราใช้บริการตุ๊กๆ 30 บาท เพราะว่าถนนตรงนั้นมันข้ามไม่ได้
เดินอยู่ประมาณ 2 ชั่วโมง รวมกินด้วยนะ มันพาเข้าไปที่ KFC แหละ
แล้วก็ 77 ไปลงบางรัก แล้วก็ 75 อีกต่อนึง รถติดมากมาย
แวะลงตลาดบางประกอก ก็นึกว่าจะได้เข้าโลตัสเย็น
สาวๆ กลับไปเดินตลาดสด
ยอช์ทได้เฉ่าก๊วยมาถุงนึงแหละ ซื้อไปฝากคนน้านนน ^^
แล้วก็กลับมอด้วยความโชคดี
(เออหวะ..มาถึงตรงนี้ลืมไปว่า "ยังไม่ได้หารค่าแท็กซี่กับพวกมานเลย")
 
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
 
-งานเย๊อะเยอะ อยากอ่านหนังสือแล้ว แต่ก็ต้องทำงานก่อน-
-Project 2 ตัว ส่งหลังสอบทั้งน้าน จะได้กลับบ้านป๊ะเนี๊ย-
-สอบแล็บวันจันทร์ ยังไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย-
-วันพุธเรียนเพิ่ม Comtrol ช่วงบ่าย ที่ห้องเดิม-
-วันศุกร์นั่งสมาธิวิชาสังคม จากที่โดนหลอกเมื่อศุกร์ที่แล้ว-
-Project Progress เพิ่งจะเสร็จเมื่อเกี๊ย ตี 2-
-การบ้านเลขเสร็จแล้วเด้อ รอส่ง อิอิ-
-หิวหวะ-
 
@@@@@@@@@@@
 
จะสอบแล้ว
ตั้งใจๆ อ่านหนังสือนะคับ
สู้ๆ น๊า เป็นกำลังใจให้จ้า ^^
9月22日

ฝึกงาน 3 (ยื่นจดหมายฝึกงาน)

สวัสดีค๊าบบบ
วันนี้จะมาเล่าเรื่องของจดหมายฝึกงานที่ไปยื่นที่บริษัทให้ฟังคับ
 
หลังจากที่ทำเรื่องขอ Transcript ไปเมื่อวันที่ 4 กันยา
กำหนดรับ 7 กันยา ไปรับจริง 10 กันยา
แล้วก็ถ่ายสำเนาเพื่อส่ง 20 กันยา
และขอจดหมายฝากฝึกงานไปเมื่อวันที่ 13 กันยา
กำหนดรับ 19 กันยา ไปรับจริงก็ 19 กันยา
และ Resume เริ่มทำเมื่อวันที่ 19 กันยา
ได้ปริ้นท์ออกมา 20 กันยา
สรุปว่าเอกสารทั้งหมดพร้อมส่งในวันที่ 20 กันยา เวาลประมาณ 11.45 น.
 
ไอ้เราก็ไม่รอช้าครับ
เอกสารเรียบร้อยแล้วก็ไปยื่นซะเลยสิ!!!
แต่งตัวมาเรียบร้อยแล้ว บ่ายก็ไม่มีเรียนซะด้วย
เดินทางโดยรถแท็กซี่ครับ ไปถึงหน้าประตูบริษัทก็ประมาณ 89 บาท
เวลาในการเดินทางก็ประมาณ 20 นาเห็นจะได้
 
พอลงรถหน้าปุ๊บ ได้เราก็เดินเข้าไปในตึก
เอ๋อครับพี่น้อง
จะเดินไปไหนก่อนดีหว่า
ก็เลยเดินไปที่ป้ายหน้าลิฟท์ เพื่อจะดูว่าชั้น 22 ไปยังไง
มันก็บอกว่า L1-L4 จะป็นช่วงชั้นที่ 16-...
ซึ่งชั้น 22 มันก็อยู่ในช่วงของลิฟท์ L1-L4 นั่นแหละ
แล้วเราก็เดินกลับไปที่ประชาสัมพันธ์ คือจะขอบัตร Visitor
ยอร์ช : จะไปชั้น 22 ติดต่อเรื่องนักศึกษาฝึกงานกับบริษัท...ครับ
เจ้าหน้าที่ : เชิญได้เลยค่ะ ไม่ต้องแลกบัตร
ยอร์ช : ขอบคุณครับ
 
ต่อมาเราก็จะมาขึ้นลิฟท์กันนะครับ
เราก็ไปกดลิฟท์ขึ้นที่ L1-L4 นั่นแหละ
ปรากฎว่า ลิฟท์อีกโซนนึงที่อยู่ด้านหลังเรามันเปิดพอดี
ยามที่อยู่ตรงหน้าลิฟท์ชั้น 1 ก็บอกว่า...
ยาม(1) : ขึ้นลิฟท์ด้านหลังเลยครับ
ยอร์ช : ครับ
เราก็พยายามมองนะว่าลิฟท์ตัวที่ยามให้เราไปขึ้นมาเลยอะไร
แต่คนในลิฟท์เค้ารอกันเยอะอ่า เกรงใจ เลยขึ้นก็ขึ้นวะ
เข้าไปปุ๊บ หาปุ่มที่มีเลข 22 เพื่อจะไปชั้น 22 แต่...
"ไม่มีครับ" มีมากสุดแค่ชั้น 15 เอง
แล้วในนั้นก็มีคนกดกันอยู่แค่ชั้นเดียวคือ ชั้น 8
(แล้วกรุจะไปชั้น 22 ยังไงหว่า)
พอลิฟท์มาถึงชั้น 8 เหอๆๆ
คนในลิฟท์เค้าลงที่ชั้นนี้กันหมดเลยครับ
"แล้วกรุล่ะ เออแม่งชั้น 8 ด้วยก็ได้ว่ะ" (นึกในใจ)
สรุปแล้วเราก็เลยได้ลงที่ชั้น 8
ออกไปก็เอ๋ออีกเหมือนเดิมครับ ซ้ายก็ไม่ไป ขวาก็ไม่ไป
ได้แต่เดินหมุนรอบตัวเองอยู่หน้าลิฟท์ประมาณ 2-3 รอบ
แล้วก็ตัดสินใจคุณพี่ยามอีกแล้วครับ
ยอร์ช : พี่ครับเอ่อ??? ผมจะไปชั้น 22 อ่ะครับ
ยาม(8) : ต้องไปชั้น 15 ก่อนครับ แล้วค่อยต่อไปชั้น 22
ยอร์ช : ขอบคุณครับ (แล้วก็รอลิฟท์ด้วยอาการแอบเขิลนิดส์ๆ)
แล้วเราก็ถึง ชั้น 15 และ ชั้น 22 ด้วยความปลอดภัย
 
ไปถึงก็ติดต่อกับยาม(อีกแล้ว)หน้า office
แล้วบัตร Visitor
แล้วก็เข้าไปนั่งรอประมาณ 20 นาทีเห็นจะได้ (จะบอกว่าเกร็งมากมาย)
แล้วเจ้าหน้าที่ก็เดินมาเรียกตัวตรงเคาท์เตอร์
เจ้าหน้าที่ : เชิญครับ... ชื่ออะไรเหรอครับ
ยอร์ช : กมลเทพ ครับ
เจ้าหน้าที่ : อ่ะถูกต้อง เมื่อตะกี๋มหาวิทยาลัยคุณเพิ่งจะโทรเข้ามา
เหอๆๆ เกิดอาการงงครับ
(มหาลัยรู้ได้ไงฟระว่ากุอยู่ที่บริษัทแล้ว โครตเก่งอ่ะ)
ยอร์ช : มหาวิทยาลัยผมโทรมาเหรอครับ
เจ้าหน้าที่ : ใช่ครับ เห็นเค้าบอกว่าจะมีเพื่อนมาเพิ่มอีก 2 คน
ยอร์ช : อ๋อใช่ครับ
แล้วเราก็ยืนคุยกับเค้าไปเรื่อยๆ
อธิบายเรื่องการตอบรับเอกสาร แล้วก็อะไรต่างๆ
ที่ทางบริษัทจะต้องติดต่อกลับมาที่ทางมหาวิทยาลัย
เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ลากลับ
แลกบัตร Visitor คืนให้กับยาม
 
แล้วก็มาถึงตอนที่กรุต้องลงลิฟท์อีกแระ
กดมั่วครับ ไม่รู้ว่าลิฟทืตัวไหนไปไหนหรอก
สักแป๊บนึงลิฟท์ก็มา เข้าไปข้างใน
มีแต่ปุ่มโซนตั้งแต่ชั้น 16 ขึ้นไปอีกแล้ว
แต่เอ๊ะ มีปุ่มล่างสุดเป็นชั้น 1 อิอิ
น่าจะใช่นะ มีคนกดแล้วด้วย งั้นลองไปกะชาวบ้านเค้าดีกว่า
ปรากฎว่าถึงครับ ถึงชั้น 1 จริงๆด้วย วิเศษมาก เหอๆๆๆ
 
ออกมานอกตึก เกิดอาการเอ๋ออีกแล้วครับ
จะเลี้ยวซ้าย หรือเลี้ยวขวาดีหว่า
ตัดสินใจครับพี่ยามอีกแล้ว เห็นเค้ายึนคาบนกหวีดโบกรถหน้าตึกพอดี
ยอร์ช : พี่ครับ ป้ายรถเมย์อยู่ไหนครับ
ยาม(หน้าตึก) : อ๋อ น้องเดินไปเรื่อยๆ ป้ายรถจะอยู่ตรงตลาด รถจะหยุดตรงนั้นทุกสาย
ยอร์ช : ขอบคุณครับ
คือตั้งใจไว้แล้วไงว่า ตอนไปจะนั่งแท็กซี่
แต่ตอนกลับยังไงก็ต้องรถเมย์ให้ได้ เพื่อเป็นการเซอร์เวย์เส้นทาง
ไอ้เราก็เดินไปเรื่อยๆครับ ไกลพอสมควร แล้วก็ถึงป้ายรถที่พี่ยามเค้าบอก
ตั้งใจว่าจะขึ้นสาย 22 แต่ตามเซนต์แล้วไม่น่าจะหยุดป้ายนี้แน่ เพราะมันจะกลับรถไปหน้าเซ็นทรัล
สาย 22 น่าจะต้องตรงไปอีก เลยตรงไปดีก่า ผิดแล้วเด๊ยวค่อยเดินกลับ
ก็เลยเดินตรงไปเรื่อยๆ เหอๆๆ
เดินจนจะคิดทางด่วนอยู่แล้วยังไม่เห็นป้ายรถเมล์หรือสาย 22 วิ่งผ่านเลย
กะว่าจะเดินขึ้นทางด่วน ข้ามสะพานแขวนกลับมอแล้ว
แต่ตัดสินใจอีกครั้ง เดินกลับไปถามคนแถวนี้ดีกว่า
นั่นไงเป้าหมายของเรา รถเข็นครับ รถเข็นขายกล้วย รู้สึกจะเป็นกล้วยเล็บมือนางนะ
แล้วก็มีคุณป้าอีก 2 คนกำลังเลือกกล้วยเล็บมือนางบนรถเข็นคันนั้น
(แป๊บนึงน๊า น้องพลอยโทรมาอ่า เดี๋ยวมาต่อ)
อ่ะมาแระ ต่อเลยนะ
เราก็เลยถามคนขายกล้วยว่า
ยอร์ช : แถวนี้รถเมล์สาย 22 ผ่านป้ายไหนบ้าง
คนขายกล้วย : (ทำหน้าเอ๋อๆ คงกำลังนึก)
คุณป้าซื้อกล้วยทั้ง 2 : เดินตรงไปอีกอ่ะหนู เห็นป่าว ตรงท้ายรถแท็กซี่นั่นอ่ะ(ชี้ไปตรงไปที่ทางขึ้นทางด่วน) ไกลหน่อยแล้วก็รอนานหน่อยนะ
ยอร์ช : ครับ
คุณป้าซื้อกล้วยทั้ง 2 : แล้วหนูจะไปไหนล่ะ
ยอร์ช : ผมจะขึ้น 22 ไปต่อ 75 ครับ
คุณป้าซื้อกล้วยทั้ง 2 : จะไปต่อ 75 ไปขึ้น 77 ตรงใต้ทางด่วนดีกว่า (แล้วก็ชี้ไปตรงป้ายรถที่เราเดินผ่านมาแล้ว)
ยอร์ช : ครับ แล้วจะต้องไปลงที่ไหนครับ
คุณป้าซื้อกล้วยทั้ง 2 : ก็ไปลงตรงบ้างรัก ตรงหน้าโรบินสันอ่ะ บอกกระเป๋ารถว่าจะไปลงบางรัก
ยอร์ช : ครับ ขอบคุณครับ
แล้วเราก็เดินกลับไปที่ป้ายที่เพิ่งเดินผ่านมันมา
สาย 77 มันจะพาผ่านเซ็นทรัลพระราม 3 - ถนนนราทิวาสราชนครินทร์ - ถนนสาทร - ถนนเจริญกรุง
ค่อนข้างอ้อมอ่า แต่ก็ถึง แล้วก็ขึ้น 75 ฝั้งตรงข้าง กลับมอ
 
ถึงมหาลัยโดยสวัสดิภาพค๊าบ
แต่เหนื่อยมากมาย เหนื่อยจนไม่กล้าข้ามถนน
ยอมเดินขึ้นสะพานลอยดีกว่า
แล้วก็เจอเพื่อนๆพอดี เห็นบอกมาว่ามหาลัยให้ใช้จดหมายฉบับเดียวกัน
แล้วก็เพิ่มชื่อเข้าไปอีก 2 ชื่อ เอกสารต่างๆให้ส่งแฟ็กซ์ตามไปทีหลัง
แต่มาอีกวัน มหาลัยไม่ส่งแฟ็กซ์ให้ แล้วออกจดหมายให้อีกฉบับนึง ให้เข้าไปยื่นเองซะงั้น
ก่อนหน้านี้ได้ข่าวว่ามีเด็กบางมดสมัครที่นี่ไปแล้ว 5 คนอ่า (กรุจะได้ที่นี่มั๊ยหว่า)
ก็เข้าไปคำถามแรกที่คุยกับเจ้าหน้าที่เค้าไว้ก็คือ
เจ้าหน้าที่ : น้องสนใจจะฝึกงานด้านไหนครับ
ยอร์ช : อยากจะฝึกด้านเน็ตเวิร์กครับ
เจ้าหน้าที่ : แล้วถ้าไม่ได้เน็ตเวิร์กหละ
ยอร์ช : ก็คงเป็น... (ไม่บอก อิอิ)
 
ปล.เซ็งจักรยานเจ๊ง สงสัยจะได้ยกเครื่องใหม่ทั้งหมด(พูดอย่างกะรถยนต์)
 
#################
 
วันนี้ไปดูหนังด้วยกันมา สนุกจัง
ใกล้จะสอบอีกแล้ว สู้ๆน๊า
แล้วเดี๋ยวเราไปอ่านหนังสือด้วยกันเนอะ ^^
9月20日

ฝึกงาน 2 (ไปเที่ยวตึกทรู)

 สวัสดีครับ วันนี้ก็มีเรื่องรายเกี่ยวกับการฝึกงานมาเล่าให้ฟังกันอีกแล้ว
 
ย้อนหลังไปหน่อยนะ ก็คือเมื่อวันที่ 17 กันยายน
ระหว่างเรียนแลปกันอยู่ ก็คุยเรื่องฝึกงานกันไปด้วย
สรุปว่า... วันนี้เพื่อนๆ เค้าจะเข้าไปบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
เห็นบอกว่าจะไปเขียนจดหมายสมัครฝึกงานกัน ไอ้เราด้วยความที่ว่างจัด ก็เลยได้ติดรถชาวบ้านเขาไปด้วย
จะบอกว่าคนที่จะไปตึกทรู อย่าเผลอไปลงที่ ฟอร์จูน ล่ะ มันจะอยู่เลยฟอร์จูนฝั่งตรงขามไปอีกนิดนึง
ที่รู้ก็เพราะว่า เราไปกันทั้งหมด 2 คันรถแท็กซี่ ปรากฎว่าคันของเราไปถูกครับ แต่อีกคันนึงไปผิด
เลี้ยวเข้าไป ฟอร์จูน เสยยยย!!!
 
ระหว่างที่รอรถอีกคันนึงที่ไปผิดกลับมา
ก็เลยได้ใช้บริการ True Cofee ซะเลย กินบราวนี่ไปชิ้นนึง 40 บาท
เพื่อน 2 คนนั้นก็บราวนี่เหมือนกัน
ส่วนเครื่องดื่ม 2 คนนั้นเค้าก็สั่ไปว่า... "เอาฮ็อตช็อคโกแลต 2 แก้วค่ะ"
ไอ้เราอึดอัดอยู่ อากาศก็ร้อนเลยสั่งไปบ้างว่า... "เอาฮ็อตช็อคโกแลตเย็นแก้วนึงด้วยครับ"
แหะๆๆ มันเป็นมุขครับพี่น้อง
จะบอกว่าที่เลือกบราวนี่ก็เพราะ ชิ้นโครตใหญ่อ่ะ พิจารณาดูแล้ว คุ้มค่าที่สุด
อีกอย่างคือ ป้ายราคาติดไว้ว่าจาก 55 บาท เป็น 40 บาท
 
นอกเรื่องแระ งั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
แต่ว่าระหว่างนั้นมีพนักงาน ญ คนนึง เค้าโดนประตูหนีบด้วยแหละ
ประตูแบบรถไฟฟ้าใต้ดินอ่า ตรงทางจะขึ้นลิฟท์ของตึกทรู
กรี๊ดลั่นเลย แล้วก็ฮากัน 555+
(แล้วเมื่อไหร่จะได้คุยเรื่องฝึกงาน)
 
เข้าเรื่องจริงๆแระ
ใครที่จะไปติดต่อเรื่องฝึกงานที่ทรู
ไปถึงตึกปุ๊บ ก็เข้าไปหาที่เคาน์เตอร์ได้เลยครับ
บอกพี่พนักงานเค้าว่ามาติดต่อเรื่องฝึกงาน
ต่อจากนั้น พี่พนักงานเค้าก็จะยื่นมือขึ้นมาแล้วกางไปทางด้านซ้าย
แล้วบอกว่า... "ไปที่ตึกใยแก้ว ชั้น 2 ด้านข้าง ถัดไปอีกตึกเลยค่ะ"
เอาเป็นว่าคนที่จะไป ให้ไปที่ตึกใยแก้ว ชั้น 2 เลยครับ จะได้ไม่เสียเวลา
ใบสมัครก็จะวางรวมกันกับใบสมัครงานของบริษัทเค้าเลยอ่า
อ้อ เอกสารพวกนี้วางอยู่บนชั้น 2 ในส่วนที่เป็นห้องสมุดนะครับ
เอกสารก็มี 2 หน้า หน้าแรกให้เขียนประวัติทั่วไป มีความสามารถในการพิมพ์ดีดให้กรอกด้วย
ส่วนหน้าที่ 2 ให้เขียนประมาณเรียงความ ทำไมถึงมาฝึกงานที่นี่ คิดว่าจะได้อะไรไปจากที่นี่
ประมาณนี้แหละครับ เสร็จแล้วก็แนบ สำเนาบัตรประชาชน, Resume, Transcript รู้สึกจะแค่นี้นะ
 
ทุกอย่างเรียบร้อย ออกมาหน้าตึกปุ๊บ
เห็นเอสเพอร์หนาดอยู่ในระยะที่พอจะเดินไหว
แล้วมันจะเหลือเหรอครับ ก็เลยเดินตรงไป เอสเพอร์หนาด
ลืมไป หน้าตึกทรูเป็นสถานฑูตจีน แล้ววันนี้ก็มีกลุ่มฝ่าหลุนกง
มานั่งต่อต้านอะไรสักอย่างอยู่ข้ามสถานฑูตพอดี
 
ถึงเอสเพอร์หนาด เร็วดีแฮะ
ก็ไม่มีอะไรมาก ได้แต่เดินเล่นอ่า
เพื่อนเราเล่นเกมตู้รอบแรกก็ได้ของแระ
ได้คนข้างมันกรี๊ด ดีใจ กระโดดด๋องๆ ใหญ่เลย
ได้ไปดูไอซ์สเก็ตด้วย
เสร็จแล้วก็นั่งแท็กซี่กลับกันครับ
(รวบรัดดีป่าว รู้นะว่าขี้เกียจอ่านแล้ว 555+)
 
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
 
ทำ Robot อยู่อ่า คิดถึงจัง
สู้ๆ นะค๊าบบบบ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็จะได้พักแล้ว
แล้วเราไปดูหนังกันน๊ะ ^^
9月16日

ฝึกงาน 1 (เกริ่นๆ)

 สวัสดีครับ วันนี้อยู่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองก็มี spaces กับชาวบ้าเค้าเหมือนกัน
หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาอัพตั้งประมาณ 8 ปีกว่า ปัจจุบันเปลี่ยนไปเยอะเลย ใช้ไม่เป็นแล้วเนี๊ย
งั้นไม่อัพแระ อิอิ (ล้อเล่นน๊า)
 
ก็เกิดอารมณ์อยากจะอัพเรื่องราวเกี่ยวกับประสบการณ์การฝึกงาน
ตั้งแต่เริ่มแรกอ่า เผื่อไว้เข้ามาอ่านว่าเมื่อก่อนตอนตัวเองฝึกงานเป็นยังไงบ้าง
แล้วก็อาจจะเป็นประโยชน์กับเยาวชนของชาติสืบไป
 
เรื่องราวการเกี่ยวกับการฝึกงานเริ่มขึ้นตั้งแต่ปิดภาคเรียนก่อนจะขึ้นปี 3
ก็แอบเห็นรุ่นพี่ที่เค้าไปฝึกงานที่นั่นที่นี่กัน
ก็เลยทำให้นึกถึงตัวเองว่า "แล้วตัวกูนี่อยากไปฝึกงานที่ไหนหว่า"
ก็เลยเริ่มถาม ถามคนนั้น ถามคนนี้ ได้ข้อมูลเกี่ยวกับที่ต่างๆ มามากบ้างน้อยบ้าง
ไปขอให้เค้าเล่าให้ฟังว่าที่เค้าไปเป็นยังไงบ้าง บางคนก็เล่าได้เป็นชั่วโมงๆ
บางคนไม่ยอมเล่า ต้องบังคับกัน 555+
 
พอเปิดเรียนปี 3 เทอม 1 มาก็เลยมีข้อมูลมาบ้างนิดหน่อยแล้ว
แต่ก็ยังไม่เลิกถาม แล้วก็ไล่ตามรุ่นพี่ให้เค้าเล่าให้ฟัง
 
หลังจากนั่นก็เริ่มมาตื่นตัวอีกที่เอาตอนที่อาจารย์ธีรณี
เอาเรื่องฝึกงานที่ศูนย์ไทยกริดแห่งชาติ ณ ม.เกษตรฯ มาเกริ่นให้ฟัง
แล้วก็มีโอกาสได้ร่วมงาน TGCC2007 ยิ่งทำให้อยากรู้จักกับกริดให้มากกว่านี้
แต่ถ้าได้ไปที่ไทยกริดจริง คงต้องต่อยอดกันอีกยาวถึง ป.โท เลยแหละ
 
กลับมาก็เลยมาหาข้อมูลบริษัทที่เกี่ยวกับงานที่เราสนใจดีกว่า
ก็ไปได้อยู่บริษัทนึง ก็คิดไว้ว่าจะโทรไป ตั้งแต่ปลายเดือนสิงหาแล้ว
แต่ก็ไม่ได้โทรไปสักที จนประมาณตี 1 กว่าๆ ของวันที่ 8 กันยา นู่แหละ
ถึงได้ส่ง e-mail ไปให้กับทางบริษัท ก็ถามไปว่าใช้เอกสารอะไรบ้าง
เค้าก็ตอบ mail กลับมาวันที่ 10 กันยา ว่าเอา...
จดหมายจากมหาลัย, Resume, รูปถ่าย 1 นิ้ว แล้วก็ Transcript
แล้วก็ mail ไปถามอีกว่าไทยหรืออังกฤษ เค้าก็ตอบกลับมาว่าอังกฤษ
แล้วตอนบ่ายก็โทรไปถามเค้าว่าจดหมายจากมหาลัยจะให้เรียนใคร
 
มาถึงขึ้นตอนการขอจดหมายฝึกงาน
จดหมายฝึกงานที่นี่ขอได้เฉพาะวันพฤหัส กับศุก
แล้วก็มารับอีกทีวันพุธ สัปดาห์ถัดไป
ยื่นขอจดหมายตั้งแต่วันพฤหัสที่ 13 กันยา
ไปตั้งแต่เช้าเลย แล้วก็ต้องรอตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง
ไม่ใช่คนเยอะหรอก เจ้าหน้าที่เค้ายังไม่มากันอ่ะ
 
ตอนนี้ก็เหลือแต่รอไปรับจดหมาย แล้วก็ไปยื่นให้กับบริษัท
วันที่ไปยื่นจดหมายให้กับบริษัทเป็นยังไง เดี๋ยวจะกลับมาเล่าให้ฟังอีกเน้อ
 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
 
วันนี้เป็นวันสอบพอดีเลย
สู้ๆนะค๊าบ ตั้งใจๆทำข้อสอบนะ
2月15日

รักเธอ

-เพลง รักเธอ-
-โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร-
-อัลบั้ม Living in C Major-

เคยไหมบางทีที่เธอต้องการพูดอะไรออกไป
เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ
ทั้งที่พยายาม และไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน

เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง
และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง
อย่างที่ตั้งใจ

แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่
เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป

อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า...
และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ
ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป

ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือนน่ารำคาญ
แต่ฉันจะพยายามที่จะพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง
ให้หมดทั้งหัวใจ

แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่
เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป

อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า...
และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ
ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป

แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่
เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป

อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า...
และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่
ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ
ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป

จะย้ำในคำๆนี้ ว่ารักเธอ ไม่ยอมรักใคร

-----------------------------

  รอบนี้ขอมาอัพเพลงให้ฟังกันน๊า

เพิ่งจะผ่านวันวาเลนไทน์มาได้ไม่ถึง 2 ชั่วโมงอ่ะ
ก็ขอฝากเพลงนี้ให้กับเธอคนนั้นนะคับ
 
 

1月13日

งาน

สวัสดีค๊าบ ไม่ได้มาบอกคำนี้ใน Spaces มาซะนานเลยอ่ะ
หายไปเดือนกว่าๆ เห็นจะได้
ก็เพราะว่าช่วงนี้งานยุ่งครับ แล้วมันก็มีทีท่าว่าจะยุ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ซะด้วย
สำหรับ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มจธ. ปี2 เทอม1 ใครๆ เค้าก็บอกกันว่ายาก
แต่ถ้าเทียบกับ เทอม2 แล้ว ใครๆ เค้าก็บอกว่ายากสุดๆ ยากกว่าเทอม1 เยอะ
ก็หลังจากได้สัมผัสมากว่าครึ่งเทอม ปรากฎว่ายากจิงๆ แฮะ
แล้วก็ไม่ต้องห่วงสำหรับเกรดของทั้ง 2 เทอมนี้ เกือบทั้งภาควิชา กราฟมันจะดิ่งลงคับ
คะแนนมิดเทอมก็เพิ่งจะออกมา แต่แค่ 2 วิชา ก็พอจะรู้ชะตากรรมกันบ้างแล้ว
ไม่ว่ายังไงก็ต้องสู้กันต่อไปเนอะ มีกำลังใจที่ดีอยู่ข้างๆ ซะอย่าง ^^
 
ที่ขึ้น Title ไว้ว่า "งาน" ก็เพราะช่วงนี้มีงานเข้ามามากมายเหลือเกินอ่ะ
ก็จะมาบอกนี่แหละว่ามีงานอะไรอยู่บ้าง
 
1. CPE231 Principle of Programmig Languages ชื่อยาวดีแฮะ
พวกเราก็เลยมีชื่อเล่นให้กับวิชานี้ว่า วิชา PPL เรียนพวก Concept การเขียนโปรแกรมอ่า
ก็เรียนการเขียนโปรแกรมรวมกันแล้ว ราวๆ 5 โปรแกรมเห็นจะได้
และตอนนี้อาจารย์ท่านก็ได้สั่ง Project ไว้กับเราเรียบร้อยแล้ว กำหนดส่ง 17 มกรา นี้
ก็ให้เขียนโปรแกรมด้วยภาษา C โดยให้โปรแกรมคิด Regular Expression
สำหรับความรู้ที่ต้องเอามาใช้เขียนโปรแกรมในครั้งนี้ก็คือ ความรู้ทั้งหมดที่เรียนมาตั้งแต่ปี 1
ซึ่งตอนนี้มันไม่ค่อยจะเหลือแล้วอ่ะ จะส่งได้ทันมั๊ยหว่า
(อาจารย์เค้าบอกว่าถ้าไม่ทันจิงๆ ก็มาคุยกันได้ ^^)
 
2. CPE211 Digital Circuit Design 2 วิชานี้เรียนเพื่อไปออกแบบวงจรดิจิตอล
จากที่เรียนทอมที่แล้ว วิชานี้เป็นวิชาที่ชอบแล้วก็เข้าใจมากที่สุดอ่ะ
แต่สำหรับเทอมนี้แล้ว ค่อนข้างยากแฮะ ต้องเขียนโปรแกรม Verilog เพื่อไป Control Hardware
ก็เลยรู้สึกว่าค่อนข้างยาก ยังเขียนโปรแกรมได้แค่ขั้น Basic อยู่เลย
Project วิชานี้ กำหนดส่งวันที่ 29 มกรา นี้ เหมือนกันอ่ะ
อันที่จริงก็ได้ส่ง Report แรกให้กับอาจารย์ตั้งแต่ก่อนปีใหม่แล้วชุดหนึ่ง
เป็น Concept ของโปรแกรมที่เราจะเขียนอ่ะ ส่วน Final Report ที่อาจารย์เค้ากำหนดส่งนั้น
เราจะต้องเขียน Code ภาษา Verilog ส่งไปด้วย ซึ่งงานที่เค้าให้ก็คือ คิดโปรแกรม Lift 4 ชั้น เหอๆๆๆ
แค่ 4 ชั้นก็มึนส์กันไปเป็นแถวแล้ว ขนาดเพื่อนผมเมา มันยังเอาโปรแกรม Lift ไปเมากับมันด้วย
แล้วก็เหมือนเดิมครับ อาจารย์ท่านบอกไว้ว่า...
(อาจจะต้องส่งหลังจากที่อาจารย์กำหนดไว้ เพราะ Report อันแรกตอนก่อนปีใหม่ ยังตรวจไม่เสร็จเลย)
 
3. CPE212 Digital Circuit Laboratory เป็นวิชา Lab
ที่ต้องเอาความรู้วิชา CPE210 ตอนเทอม1 และ CPE211 ที่เรียนตอนนี้ มาต่อยอดอ่ะ
สนุกดีนะ เป็นวิชาที่ชอบมากอีกวิชาหนึ่ง ได้ลงมือทำจริง ต่อวงจรจริง สนุกมากมาย
แต่ก็ได้ Project มาแล้วเหมือนกัน กำหนดส่งยังไม่ได้กำหนดแน่นอนอ่ะ แต่รู้ว่าหนักแน่ๆ
เพราะดูจากพี่ๆ ที่เค้าทำ Lab วิชานี้เมื่อปีที่แล้ว มหาลัยสอบ Final เสร็จ ปิดเทอมเรียบร้อยแล้ว
แต่วิชานี้ยังไม่ปิดคอร์สกันเลย พี่ๆ เค้ายังต้องมาทำ Lab แล้วก็ Present Project กันตอนปิดเทอม
 
4. กิจกรรม Byenior เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเหมือนกับการอำลาพี่ๆ ปี4 อ่ะ
งานนี้ก็เป็นงานที่ปี 2 ของเราต้องรับผิดชอบ งานก็จะจัดขั้นวันที่ 26-28 มกรา
สถานที่ก็ จ.กาญจนบุรี ก็ให้เพื่อนทุกคนเต็มที่กับงานนะครับ
 
5. อันนี้ไม่เกี่ยวกับวิชาเรียนอีกเหมือนเดิม แต่เกี่ยวกับโครงการ ComCamp
ที่เป็นประธานโครงการของ ComCamp รุ่นที่ 18 เมื่อปีที่แล้วอ่า
ตอนนี้น้องๆ เริ่มจะต้องไปของบฯ กันแล้ว อีกอย่าง เราเองก็จะต้องเอาสรุปของโครงการเมื่อปีที่แล้ว
ไปให้กับทางบริษัทต่างๆ แล้วก็ขอบคุณเค้าอ่ะ
อันนี้คงเป็นหลังจากส่ง Project PPL เรียบร้อยแล้ว แต่ต้องก่อนงาน Byenior อ่ะ
 
อีกนิดนึง ที่ไม่ค่อยได้มาอัพก็เพราะตอนนี้เรามี Blog ที่ต้องไปอัพเพิ่มอีก Blog นึงแล้วอ่า
Blog นี้เป็นของวิชา CPE212 นั่นแหละ คือตอนนี้ไม่ต้องส่ง Report Lab แต่ต้องมาอัพเป็น Blob แทนอ่ะ
ก็มีเรียนทุกวันศุกร์ เราก็เลยต้องอัพทุกอาทิตย์ สนใจก็สามารถเข้าไปเที่ยวได้น๊า มีความรู้อยู่เยอะแยะมากมาย
ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็น Blog ของเราอ่ะ เพราะมันมีทั้งของ ปี 1-3 เลยแหละ ส่วนของเรานั้นก็ตามลิงค์ข้างล่างเลยนะ
  
เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไป Countdown ริมทะเลที่ อ่าวน้อย จ.ประจวบฯ
บรรยากาศดีมากๆ เลย แล้วจะเอารูปมาให้ชมกันนะครับ
(ถ้าไม่ไปประจวบฯ ก็คงไปเจอระเบิดตรง เซ็นทรัล แล้วแหละม๊าง)
 
-------------------------------------------
 
วันนี้ก็เป็นวันพิเศษอีกวันนึงแล้วน๊า ขอให้มีความสุขมากๆ โชคดีๆ
ขอบคุณสำหรับของขวัญปีใหม่น๊ะจ๊ะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างด้วย
ดูแลตัวเองด้วยน๊า หายเป็นหวัดแล้วก็หายปวดท้องเร็วๆ เน้อ
จะรักให้ดีที่สุดเลยนะครับ ^^
 
 
12月3日

HBD

 สุขสันต์วันเกิดน๊ะจ๊ะ
มีความสุขมากๆ น๊า
กินเยอะๆ นอนเยอะๆ
พักผ่อนเยอะๆ โตเร็วๆ
ยิ้มกว้างๆ หัวเราะดังๆ
นะคนดี ^^
10月18日

ปิดเทอม

หายไปแสนนานมัวแต่ยุ่งเรื่องงานกลับเรื่องสอบ
ตารางงานสำหรับปิดเทอมนี้ก็ ยุ่งวุ่นวานอีกเหมือนเดิม
 
อันแรกเลย กำหนดสอบเสร็จวันที่ 16 ตุลาคม แต่อย่าคิดว่าสบายแล้วนะครับ
ก็วิชา CPE230 Numerical Analysis for Computer Engineers
สั่ง Project มาตั้งแต่ก่อนปิดเรียนกำหนดส่งก็เลื่อนไปเลื่อนมา
หาความแน่นอนไม่ได้ ลักษณะการ Present ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ไม่รู้ท่านอาจารย์เค้าจะเอายังไงกันแน่
สรุปก็เลยมีวันอยู่ 2 วัน ให้นักศึกษาเราๆ เลือกทีจะลง Present
ก็คือ วันที่ 20 ตุลาคม หรือไม่ก็ 24 ตุลาคม
 
แต่แล้วปัญหาก็เกิดขึ้น เมื่อกำหนดเดินทางไปที่เราจะไปแม่ฮ่องสอน
มันเป็นวันที 23 ตุลาคม ทำให้กลุ่มของเราต้อง Present ในวันที่ 20 ตุลาคม
แล้วมันจะเสร็จทันมั๊ยหนอ ถ้าเสร็จไม่ทันก็คงจะต้องเข้าไปคุยกับท่านอาจารย์แล้วหละสิ
 
หรือไม่เราก็เลือกที่จะอยู่ Present วันที่ 24 แล้วก็กลับบ้านไปซะ
ไม่ต้องไปแม่ฮ่องสอน เพราะเราไม่ได้กลับบ้านมาตั้งแต่สงกรานต์แล้ว
อยากกลับบ้านแระ อีกอย่างก็คือ ได้ข่าวว่า ญาติที่ฮ่องกง เค้าจะมาประมาณวันที่ 20 กว่าๆ
ก็เลยอยากอยู่พบญาติอ่า เริ่มลังเลไม่อยากไปแม่ฮ่องสอนซะแล้ว
 
อีกอย่างถ้าเราไปแม่ฮ่องสอน ที่แน่ๆ กว่าจะได้กลับบ้าน ก็สิ้นเดือนพอดี
มหาลัยเปิดวันที่ 6 พฤษจิกายน ก็เป็นอันว่าเราได้กลับบ้านแค่ 3 วัน
เพราะวันที่ 4 เป็นงานวันซ้อมรับปริญญาของพี่ๆ บัณฑิต วันที่ 5 เป็นวันลอยกระทง
ต้องช่วงงานขององการนักศึกษา วันที่ 6 ก็เปิดเรียนพอดี
เป็นอันว่าเราต้องขึ้นรถไฟจากบ้านตั้งแต่วันที่ 3 เพื่อจะมาให้ถึงกรุงเทพฯ วันที 4
 
สรุปก็คือ ทำอะไรดีหว่า ทำไมงานมันซ้อนกันมากมายขนาดนี้
ปิดเทอม สอบเสร็จแท้ๆ ปัจจุบันนี้ ยังโดนโทรปลุกให้ไปประชุมทุกวันเลย
 
---------------------------------------------
 
คิดถึงนะ  ไม่รู้ทำไมถึงได้คิดถึงเธอมากมายขนาดนี้อ่า
ข้ามถนนระวังด้วยน๊า ก่อนออกจากบ้านกินอะไรนิดหน่อยก็ดีนะ
กลับมาแล้วก็รีบๆ กินข้าวอาบน้ำนอนซะ พักผ่อนเยอะๆ ฝันดีนะจ๊ะ
9月14日

กาญจนบุรี

อ่ะ วันนี้มีเรื่องมาคุย หัวข้อก็ กาญจนบุรี
หัวข้อเดียวกับรูปด้านบนนั่นแหละ ก็เพราะจะมาเล่าเรื่องจากด้านบนนั่นแหละ
 
เอาเหตุที่ได้ไป กาญจนบุรี ครั้งนี้ก่อนดีกว่า
คือว่าเดิมตอนแรกอ่ะ ก่อนสอบกลางภาค มีความคิดว่าอยากไปเที่ยว "เขาดิน"
ยังไงๆ หลังสอบต้องไปให้ได้ นัดกันไว้ตั้งหลายคน
พอสอบเสร็จ ก็นัดกับเพื่อนๆ ตอนมัธยมว่าจะไปกัน หลายคนตกลงแฮะ
แต่สุดท้ายก็ติดธุระกันทั้งนั้นเลยอ่า ก็เลยเลื่อนทริปออกไป
พอดีว่ามีสาวเจน(คนที่เห็นในรูปนั่นแหละ) มีโปรแกรมน่าสนใจในวันที่เพื่อนๆ ไปเขาดินไม่ได้พอดี
คือเจนเค้าจะไปพาเพื่อนๆ แล้วก็น้องๆ สายรหัส ไปเที่ยวกาญจนบุรี
ไปกับโครงการ "ท่องเที่ยวทางรถไฟ" อ่ะ ไปแบบไปเช้าเย็นกลับ
ถ้าใครสนใจจะหาที่ไปเที่ยววันหยุดสุดสัปดาห์ ก็เข้ามาลองหาโปรแกรมในนี้ได้เน้อ
อื้ม สุดท้ายแล้ว เราก็อดไปเขาดิน แต่ว่างๆ อ่ะ ก็เลยให้เจน ช่วยจองตั๋วเพิ่มให้อีกสองใบ
ไปกับโซคีย์บิ่วยบิ๊ว ก็เกรงใจอยู่อ่ะนะ แต่มันว่างอ่า ก็เค้าอยากไปเที่ยวด้วยหนิ
 
ส่วนตารางการท่องเที่ยวในวันนี้ก็ดูได้ที่นี่อ่า
รพไฟออกจากหัวลำโพงตอนหกโมงครึ่ง จอดตามสถานีต่างๆ นิดหน่อย
แล้วก็ถึงที่แวะที่แรกคือ นครปฐม ที่นี่เค้าบอกว่าข้างต้มอร่อย
แต่ลงไปปุ๊บคนเต็มร้านเลย ก็เลยคิดว่าไป พระปฐมเจดีย์ ก่อนดีกว่า
เดี๋ยวค่อยกลับมากิน แล้วก็เป็นไปตามคาดครับ กลับมาไม่ทันกินจิงๆ
เพราะกว่าจะเดินกลับมาถึงที่สถานี ก็ได้เวลารถไฟออกพอดีเลย
โชคดีที่โซคีย์บิ่วบิ๊ว ชวนซื้อขนมกินบนรถไฟตั้งแต่หัวลำโพง ไม่งั้นหิวแย่เลย
 
บนรถก็สนุกดีครับ มีไกด์เป็นหัวหน้าอะไรสักอย่างแหละของการรถไฟ
ตำแหน่งใหญ่ซะด้วย แต่จำไม่ได้ ขอโทษทีนะคร๊าบบบ
ชอบเค้ามากเลยอ่ะ พูดเก่ง คุยเก่ง มีแสดงโชว์นิดหน่อยด้วย
แต่เราเองก็จำไว้หมดแระ เดี๋ยวใครมีโอกาสได้ขึ้นรถไฟไปกับเรา จะแสดงให้ดูนะ
อีกอย่างที่พี่ไกด์คนนี้เค้าชอบทำก็คือ เดินดมห้องน้ำ เค้าบอกว่าเค้าชอบ
ถ้ามีกลิ่นแล้วจะต้องเอาน้ำยาอะไรสักอย่างเนี๊ยแหละมาราด
ที่เรียกเค้าว่าพี่ไกด์ อย่าเข้าใจผิดเน้อว่าคนหนุ่มๆ ทำไมมาทำงานรถไฟ
พี่คนนี้อายุเค้าก็ประมาณรุ่นพ่อ ได้แล้วแหละ เพราะลูกๆ เค้าก็อยู่ปี 1 ปี 2 แล้วเหมือนกัน
 
เดินทางต่อไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำแควก็เดินไปถ่ายรูปกับสะพานธรรมดา
แต่ช่วงที่เดินบนสะพานนั่นแหละ เสียวดีแท้
ก็สวนกันไปสวนกันมา ทางก็นิดเดียว เป็นรูๆ เต็มเลยอ่า
ก็แวะอยู่แป๊บนึง แล้วก็ออกเดินทางกันต่อ
 
สถานีต่อไปนี้แหละ เป็นเป้าหมายสำคัญของเรา
เพราะเป็นสถานีน้ำตกแควน้อย เตรียมเสื้อผ้ามาเล่นน้ำตกด้วยแหละ
แต่ไปถึงปุ๊บ ปรากฎว่า น้ำตกแควน้อย มันน้อยเสียจิงๆ
มีแต่เด็กๆ เล่นอ่า ไม่เหมาะสำหรับคนที่เป็นเด็กน้อยกว่าเด็กๆ อย่างเรา
ก็เลยตัดสินใจไม่เล่นดีกว่า ลงไปแตะๆ น้ำนิดหน่อย
ขึ้นมาไปซื้อ ไข่ปิ่ง ไก่ย่าง ข้าวเหนียว แล้วก็เช่าเสื่อมานอนริมน้ำตกดีกว่า
ก็ถือว่าเป็นการพักผ่อนที่ดีไปอีกแบบ แม้จะไม่ได้เล่นน้ำตก
 
ขากลับก็แวะที่สุสานทหารสัมพันธมิตร เดินหาชื่อตัวเองทั้งสุสานเลยอ่ะ
แต่ไม่เจอ เจอก็แต่คนที่เกิดวันเดียวกับเรา
ใกล้ๆ ก็มีร้านขายของฝาก ท้องม้วนสด อร่อยมาก
มีให้ชิมฟรีด้วย เหอๆๆ ชิมไปซะหลายชิ้น กินอิ่มแล้วค่อยเลือกซื้อ
แล้วก็กลับขึ้นมาบนรถไฟ เพื่อนเดินทางกลับสู่กรุงเทพฯ
พอดีว่าได้สั่งก๋วยเตี๋ยวรถไฟไป ห่อละ 5 บาทเอง อร่อยดี
ถึงกรุงเทพฯ ก็ 2 ทุ่ม ตามกำหนดเวลาพอดิบพอดี
 
ยังมีอีกหลายทริปที่น่าสนใจนะครับ
ลองเลือกๆ ดู วันพักผ่อน อย่าเอาแต่ทำงาน
หาเวลาออกไปทำอะไรๆ ข้างนอกบ้านบ้าง
แล้วรอโทรศัพท์นะ เดี๋ยวจะโทรไปชวน
 
----------------------------------------
 
คะแนนออกครบแล้วแฮะ
บางวิชาก็ดีเวอร์ บางวิชาก็แย่หวะ
แอบเครียดบ้างเป็นบางเวลา
แบบว่า เครียดโดยไม่รู้ตัว เดี๋ยวนี้เป็นบ่อย
 
ขอบคุณนะ หลายๆ คน หลายๆ กำลังใจ
บางครั้งแค่โทรมาคุยเล่น ก็ทำให้รู้สึกดีมากมายแล้วแหละ
แล้วก็มีอีกบางครั้งโทรมาให้ช่วยทำงาน แต่เราก็ชวนคุยเล่น
อันนี้เราก็รู้สึกดีมากมายเหมือนกัน แต่คนโทรมารู้สึกยังบ้างหว่า?
 
ขอบคุณที่เป็นห่วงเป็นใย เป็นกำลังใจให้กันตลอดนะจ๊ะ
 
 
8月17日

Standing The BSD.NET

ห่างหายไม่ได้อัพมาประมาณเดือนกับนิดๆ
จำกันได้มั๊ยเอ่ย วันที่ 30 กรกฏาคม เป็นวันอะไร
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ตัวเองอีกที ก็แล้วกัน มันเป็นวันเกิดเราเองแหละ
 
สอบเสร็จวันที่ 15 สิงหาคม ฤกษ์งามยามดี
วันนี้ก็เลยได้มานั่งอัพ พอดีว่าอดหลับมาทั้งคืน อันที่จริงก็หลายคืนแล้วแหละ
เพราะตั้งใจกับตัวเองไว้ว่า หลังสอบ จะศึกษา Server อย่างจริงจัง ซะกะที
พอดี Server ตัวที่อยู่คณะ IT มันเจ๊ง ศิษย์พี่เก้ง ก็เลยได้เวลามาแก้ไข ลง OS ใหม่
แล้วเราก็อยากจะศึกษามันพอดี เลยได้เป็นศิษย์น้อง คอยศึกษา Server ไปพร้อมๆ กัน
 
อันที่จริง OS แล้วก็ระบบทุกอย่าง ลงเกือบ 100% ไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วแหละครับ
พอมาวันนี้ปุ๊บก็เลยมาทำกันต่อ เมื่อระบบเสร็จ เราก็เริ่มจะมาค้นหาไฟล์ที่เรา Back Up มันไว้
เพื่อจะดึงกลับมาไว้ใช้งานบนระบบเหมือนเดิม ทว่า ระหว่างที่ศิษย์ผู้น้องและศิษย์ผู้พี่ กำลังช่วยกันทำงานอยู่นั้น
ก็มีศิษย์ผู้เพื่อนอีก 2 คน นั่งอยู่ข้างๆ มันก็ชวนคุย คุยกันไปคุยกันมา ศิษย์ผู้น้องก็ดันเข้าถึงข้อมูลไม่ได้
ก็เลยหันไปหาศิษย์ผู้พี่แล้วถามว่า "เฮ้ย มันเป็นอะไรว๊ะ ทำไมกุเข้าไม่ได้แล้ว"
ศิษย์ผู้พี่ของข้าก็ตอบกลับมาว่า "ชิบหายแล้ว กุมึนส์แล้วเนี๊ย"
ศิษย์ผู้น้องถามกลับไปใหม่ "มึนส์อะไรของมึงว๊ะ"
คำตอบที่ได้จากศิษย์ผู้พี่ทำให้ผมแทบบ้าในเวลานั้น มันบอกว่า "กุไปลบไฟล์ผิด...
...มันเป็นไฟล์ของ ระบบปฎิบัติการ (OS)" แล้วมันก็บอกต่อถึงสาเหตุของการ "มึนส์" ของมัน
"ก็กุมัวแต่ฟังพวกมึงคุยกันนั่นแหละ แมร่งเอ๊ย ลบผิดเลย"
 
และเรื่องราวที่เล่าให้ฟังข้างบนนั่นแหละครับ คือสาเหตุที่ทำให้ผมและศิษย์พี่เก้งของผม
ต้องมานั่งโต้รุ่งกันที่ลานแดงในคืนนี้ โชคดีนะเนี๊ย ที่ก่อนมา เช่าหนังมาซะล๊อตใหญ่
นั่งไป ทำงานไป ดูหนังไป เดินไป เลื้อยไป ไหลไป แล้วก็ หลับไป
แต่ไม่เป็นไร ตั้งใจอยากจะเรียนรู้ทั้งที ก็ต้องอย่างงี้แหละ
อยากจะหาอะไรใส่ตัวเองบ้าง เพราะรู้สึกว่า
ช่วงนี้ตัวเองไร้สาระเข้าทุกวัน
 
ส่วนเรื่องสอบ อย่าไปถามถึงมันได้ป่ะ
มั่นใจอยู่วิชาเดียว 5สิบ/ห้า0 อยู่ประมาณ 3 วิชา
ส่วนอีกวิชาที่เหลือ มันเป็นวิชาที่สอบวันสุดท้ายซะด้วย
อยากบอกว่า "ทำไม่ได้เลยหวะ"
พอสอบเสร็จ ปั่นจักรยานกันมากับศิษย์พี่เก้ง
จะมาเริ่มกันทำ Server ดันไปสวนทางเข้ากับอาจารย์
ของวิชาที่เพิ่งสอบไปเมื่อเกี๊ย เรายิ้มไป จารย์เค้าก็ยิ้มมาแล้วพูดว่า
"ยิ้มมาเลย ทำข้อสอบได้อ่ะดิ"
ผมสวนอาจารย์กลับไปทันทีครับว่า
"มันไม่ใช่อย่างงั้น..."
แล้วก็นึกในใจว่า "ทำได้บร้าอะไรว๊ะ โคดยากเลย"
ก็เห็นหน้าอาจารย์ก็เลยบอกสวัสดี แล้วยิ้มทักทาย ไม่ได้บอกว่าทำได้ซะหน่อย
เด้วจารย์กลับไปตรวจขอสอบที่ผมทำดู ก็รู้เองแหละ
เอาเป็นว่าผมขอวงกลม เอาวงที่สวยๆ นะครับอาจารย์
 
---------------------------
 
คนที่คิดถึงเรา เอาเป็นว่า
เราก็คิดถึงเธอเหมือนกานนะ
คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อยากไปเที่ยวด้วยกันอ่า
ส่วนโปรแกรมเที่ยวที่จะไปนั้นก็มี ดังนี้
เสาร์ที่ 15 สิงหา กาญจนบุรี เสาร์ที่ 26 สิงหา สวนสัตน์เขาดิน
อีกที่นึงยังไม่มีกำหนดแต่ก็คือ ไปกินอาหารญี่ปุ่นแบบบุฟเฟ่ต์
ที่โรงแรมอะไรสักอย่าง เดี๋ยวเฮียเคย์(ด่วย) จะนำทีมไปครับ
 
----------------------------
 
คิดถึงน๊า ไม่ได้โทรหาตั้งหลายคืน
เห็นบอกฝนตกอยู่บ่อยๆ ดูแลตัวเองด้วยน๊า
7月8日

คอมพิวเตอร์ ปี 1 ฟังคำเรียกแถว

ดีค๊าบ หายไปนาน เกือบจะเดือนนึงเต็มๆ
งานยุ่งเยอะแยะมากม่าย
โดยเฉพาะ กิจกรรมประชุมเชียร์
ที่ปีนี้ บาง ม. มี และบาง ม. ก็ไม่มี
แต่ส่วนตัวคิดว่า ได้อะไรๆ จากกิจกรรมนี้มากมาย
ถึงแม้ว่าจะไม่เสร็จสิ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ ซะทีเดียว
แต่เราก็เข้าร่วมทุกครั้งนะ
ถ้าหากใครได้รู้ถึงเบื้องหลังก็จะรู้ว่า
กิจกรรมนี้ไม่ได้มีอะไรร้ายแรงมากมายหรอก
 
ในตอนระหว่างจัดกิจกรรมประชุมเชียร์
ก็ได้ทำหน้าที่มากมาย
อันที่จริงรับมาแค่งานเดียวคือ "ข้าว"
ถึงเวลาก็ไปขนข้าวกล่องของน้องๆ ปี 1 มาให้
แต่แค่ขนอ่า ไม่เคยได้มีโอกาสเข้าไปแจกสักที เฮ้อๆๆ
แต่เอาเข้าจริงๆ ไม่ได้ทำงานเดียวซักกะหน่อย...
 
สวัสดิการ ตอนแรกที่เป็นก็คอยรวมน้อง
จัดน้องเข้าแถว นั่งให้เป็นระเบียบ เช็คชื่อน้อง
โดยรวมก็ประมาณนี้
 
พยาบาล อันที่จริงไม่ได้อยู่ตรงนี้ซะหน่อย
แต่ได้เป็นได้ยังไงก็ไม่รู้ วันแรกขาน้องมานเป็นชาๆ
ทำเอาตกใจกันไปใหญ่ ก็เสียงดังนี่หว่า ทำอะไรไม่ถูก
พอน้องผู้หญิงเป็นบ้าง ก็แทบจะกระโดดเข้าไปเหมือนกัน
ทั้งที่อันที่จริงเค้าให้พี่ผู้หญิงเป็นคนเข้าไปดู
ทำไงได้ ตอนนั้นวิญญาณ พยาบาลมันเข้าสิงไปแล้วหนิ
 
จราจร พอเสร็จจากในห้อง ก็ต้องลงมาตามชั้นต่างๆ
โดยที่ห้องภาคเราอยู่ชั้น 8 ก็ต้องยืนกันตั้งแต่ชั้น 8 ถึงชั้น 1
ก็ตามจุดต่างๆ ดูความปลอดภัยของน้อง เสร็จแล้วก็รีบ Move กันไปที่ถนน
ไปคอยดูรถให้น้อง ระหว่างที่น้องเดินแถวขึ้นส่วนกลาง
 
จัดรถจักรยาน พอดีว่าที่หน้าตึกคณะ เค้าใช้รวมน้องกันอีกจุดหนึ่ง
แล้วหน้าตึกก็จะมีรถจักรยานจอดกันอย่างโคดจะเป็นระเบียบ
ก็เลยต้องไปจัดๆๆ บางวันที่ สกู๊ดเตอร์ บางวันมีมอไซค์
แต่วันที่สุดยอดก็คือ ช๊อปเปอร์ ไม่รู้ใครมานชอบ
ถึงขนาดซื้อมาขับเล่นใน ม.
 
ขนกระเป๋า หลังจากที่น้องขึ้นส่วนกลาง
เราก็ต้องมาเอากระเป๋าของน้องมารวมกันอีกจุดหนึ่ง
ซึ่งเป็นจุดที่น้องจะมารวมกันหลังจากเสร็จจากส่วนกลาง
อันนี้ก็อีกเหมือนเคย ได้แต่ขนกระเป๋า
แต่ไม่เคยที่จะได้เอากระเป๋าไปแจกให้ถึงมือน้อง
 
ขนข้าว อันนี้คืองานหลัก แล้วก็งานประจำ
พอหกโมงครึ่ง ก็ต้องแยกตัวเองออกมาจากกลุ่มเพื่อน
เพื่อไปเอาข้าวของน้องมารอแจก แต่ไม่ได้แจก
ความสนุกของงานนี้อยู่ที่ "ตื๊ดข้าว"
คือแจ้งยอดไปจำนวนนึง แต่รับจิงอีกจำนวนนึง
บางวันก็เกินมา 30 กล่อง บางวันก็ 60 กล่อง
เหอๆๆๆ คือว่ามีประชุมกันต่อไง คนของเรามันเยอะ
ถึงบางวันจะไม่เยอะ แต่ก็กินกานเยอะอยู่ดี
 
ว.แดง อันนี้อ่านว่า วอ-แดง
วอ คือ วิทยุสื่อสาร
แดง คือ วิทยุมันสีแดง
ซึ่งหน้าที่นี้ ได้โอนตัวเองมาจาก "ขนข้าว"
อันนี้ ตื่นเต้นสุดๆๆๆ มันสุดๆๆๆ และ เสี่ยง(ตีน)สุดๆๆๆ
ก็เพราะว่าจะต้องไปคอยตรวจสอบการจัดกิจกรรมที่ภาควิชาอื่น
โดยถ้าเกิดว่ามีอะไรที่ไม่เหมาะสม หรือไม่เป็นไปตามกฎเกณฑ์ ที่ได้วางไว้
ก็จะสามารถเข้าไปบอกเตือน หรืออะไรๆ ที่มากกว่านั้นได้
ก็บอกแล้วไงว่างานนี้มัน เสี่ยง(ตีน) ตื่นเต้นสุดก็ที่ วศ.เครื่องกล แหะๆๆๆ
 
-------------------------------------------------------
 
จบไปสำหรับหน้าที่ในกิจกรรมประชุมเชียร์
แต่ช่วงระหว่างนั้นก็มีงาน ประดับไทค์และเข็มพระมงกุฏ
ของนักศึกษาใหม่ งานนี้ได้ไปช่วย สโมฯวิดวะ แล้วก็องการนักศึกษา
ก็ไปช่วยกันผูกไทค์กันกับเพื่อนๆ ทั้งหมดก็แค่ พันกว่าเส้น
แต่ในวันงานก็ได้มาอีกหน้าที่นึงคือ "จัดแถว" แรกๆ ก็ง่ายอ่ะนะ
แต่ไปหนักตรงช่วงหลัง เพราะว่า ช่วงหลังเป็นพวกโครงการพิเศษ
โหดๆ เถื่อนๆ กันทั้งน้านนน กว่าเค้าจะทำตามที่เราบอกก็ต้องซ้ำตั้งหลายครั้ง
สรุปคือ เมื่อขาครับ ก็เล่นยืนกันตั้งแต่เที่ยงครึ่ง กว่างานจะเสร็จก็ หกโมงครึ่ง
ประมาณครึ่งวันพอดีเลย เมื๊อยเมื่อย
 
ส่วนงานที่กำลังจะมาก็คือ Freshy Games เป็นงานกีฬาของน้องปี 1
อันนี้รู้ว่ามีงานอ่า แต่ยังไม่รู้หน้าที่
วันก่อนเจอพี่ที่เค้าอยู่องค์การฯ หน้าหอพอดีเลย
เค้าบอกให้ขึ้นไปประชุมเพื่อแบ่งงาน แต่ก็ไม่ได้ไป
เพราะว่าติดติว Circuit อยู่ที่หอสมุด อ่ะนะ
 
----------------------------------------------------------
 
ขอบคุณเพื่อนๆ มากที่คอยช่วยเหลือกันตลอด
ทั้งเรื่องเรียน แล้วก็เรื่องงาน
มาช่วยกันทุกครั้งที่บอกว่ามีงาน ขอบคุณมากจิงๆ
อยากให้สนิทกันอย่างงี้อ่า เยอะๆ อย่างงี้แหละ มันส์ดี
ไปกินข้าวกันทีเกือบยี่สิบคน ไปดูหนังกันทีต้องเรียกแท๊กซี่กัน 4 คัน
 
-------------------------------------------------------------
 
คิดถึงนะ คิดถึงมากมาย
ดีใจด้วยน๊า ว่าที่มดน้อย
ใกล้สอบแล้วตั้งใจๆ นะ
แล้วก็อย่านอนให้ดึกล่ะ
ฝนตกบ่อยอย่าตากฝนนะ
เป็นห่วง มากมายนะค๊าบ
^ ^
 
 
6月13日

ด่า ดี๊ ดำ

ดำคับดำ ไปดำมา
ดำทำไม ดำอะไร ทำไมถึงดำ
เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน
 
เอาตั้งแต่เริ่มกันเลยนะครับ
ขอย้อนไปตั้งแต่ก่อนนอนคืนวันที 10 มิ.ย.
ผมกับเพื่อน (ไอ้นัท) ตกลงกันว่าพรุ่งนี้กุจะตื่นเช้ากัน
ทำไมหนะเหรอ ?
ก็เพราะวันที่ 11 มิ.ย. ตอนเช้าจะมี น.ศ.ปี1 ไปเข้าค่ายนอกสถานที่
เพื่อนผมมานอยากจะไปส่งน้องเค้า ส่วนผมหนะเหรอ
ก็อยากจะไปดูงานที่อิมแพค พอดีว่าเค้าจัดเป็นวันสุดท้ายแล้วด้วย
เอาว๊ะ ต้องไปให้ได้ !!!
ปรากฎว่านะครับ ตี 5 ก็แล้ว 5 ครึ่งก็แล้ว 6 ก็แล้ว
7...8...9...10... ก็แล้ว ตื่นขึ้นมาก็ถามกันว่า
"แล้วตกลงเมิงจะไปป่าวว๊ะ"
"ไปสิ กุอยากไป"
ผลัดกันถาม ผลัดกันตอบ อย่างงี้ไปเรื่อยๆๆๆๆๆ
จนเที่ยงครับ เที่ยง!!! เที่ยงมันเท่าไหร่นะเหรอ ก็ 12 ไง
ไอ้เพื่อนมานก็ถามผมว่า
"ตกลงเมิงจะไปป่าว ถ้าเมิงไม่ไป เด้วกุจะกลับบ้านแล้วนะ"
เหลือบไปดูนาฬิกา "อืม กุไม่ไปแระ"
เอาเปนว่ามานจะกลับบ้าน แต่เด้วออกไปหาอะไรกินกานก่อน
ระหว่างนั้นก็ฉุดคิดขึ้นได้ "เฮ้ย!!! กุไปบ้านเมิงด้วยดีก่า"
ตกลงครับ จัดกระเป๋าเดินทางสู่บ้านไอ้นัทกาน
 
ไปอยู่บ้านนัทมานก้อตั้งแต่วันที่ 11-13 มิ.ย.
สิริรวมแล้วก็ 3 วัน 2 คืน
ไปวันแรกก้อถึงเย็นแล้วอ่า กินๆ เล่นๆ แล้วก้อนอน
วันต่อมา เหอๆๆๆๆๆ
ตื่นแต่เช้าครับ กินข้าวแล้วก้อไปทำงานกัน
ไม่เข้าใจว่าทำไมคนราชบุรี หัวเล็กกันจังเลยอ่า
แม่ แล้วก้อป้า ของเพื่อนมานหาหมวกให้ใส่
กี่ใบๆ ก็เอาหัวยัดลงไปไม่ได้สักที เฮ้อออออ
ก็เลยได้แค่เอาวางไว้เฉยๆ
เริ่มงานกันเลยครับ แม่บอกว่า
"เอ้า!!! เลือกจอบดู เอาอันที่เราจับถนัดมาคนละอัน"
เอาล่ะครับ ไปขุดดินกันเลย
คืองานครั้งนี้ก็เป็นการวางระบบสปริงเกอร์ สวนไผ่
 
ช่วงเช้าก็ขุดๆๆๆ ขุดกันไป ตามแนวที่เค้าทำไว้เป็นทางยาว
เหอๆๆ ผ่านไปครึ่งชั่วโมง พระเจ้า!!!
มือแตกครับ แตกแต่ก็ยังสู้นะว้อยยยยยยย
ขุดไปก็เจ็บไป เจ็บทั้งวันเลย
รอบนี้มือแตกรวมแล้วก็ ประมาณ 5 แผล
เมื่อขุดเป็นแนวเสร็จ เอ้าวางจอบ
แล้วไปแบกท่อน้ำมาวางตามแนวอ่า
ช่วงเช้าก็สำเร็จเสร็จเพียงเท่านี้
 
มาเข้าช่วงบ่ายกันครับ เริ่มงานตอนบ่าย 2
ไปถึงเราก็ไปต่อท่อกันทั้งไร่อีกเหมือนเดิม
เสร็จแล้วเราก็ไปจับจอบแล้วกลบเอาดินที่ขุดไปเมื่อเช้า
กลับมากลบท่อเหมือนเดิม กว่าจะเสร็จก็ประมาร 5 โมงเย็นพอดี
กลับไปถึงบ้านครับ แม่เพื่อนผมกำลังล้างบ่อปลาค๊าฟอยู่
เหอๆๆ ของชอบกุเลยแหละ เล็งไว้ตั้งแต่มาถึงหน้าบ้านมันวันแรกแล้ว
ก็เลยลงไปในบ่อ ไปช่วยกันขัดๆๆๆ กันต่อ ปลาแบบว่าตัวโคดใหญ่
แอบจับไปขายคงได้ตัวละประมาณ 3 พันบาทอ่ะ
แล้วก็อาบน้ำ กินข้าวครับ สำรวจตัวเองตอนนี้
แดงไปทั้งแขนทั้งขาเลย อย่าเอาอะไรมาถูเชียวนะ แสบโคดเลยอ่ะ
แล้วก็ดูหนังกันต่ออ่ะ คืนนี้กว่าจะนอนกันก็เลยไปถึงเที่ยงคืนอีกเหมือนเดิม
 
 
5月14日

พังงา

สวัสดีค๊าบบ คืนนี้มีเวลาว่างมาอัพแฮะ
ก็กลับมาจากพังงา ได้เกือบจะอาทิตย์นึงแล้ว
ว่าจะมาเล่าเรื่องที่ไปพังงา ให้ฟัง แต่ก้อเหมือนๆ จะลืมแล้วอ่า
แหะๆๆ เอาเป็นว่าดูรูปแทนก็แล้วกันนะ
บอกได้แค่ว่า ไปรอบนี้ สนุกมากมายครับ
งานอ่ะมะค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ เหนื่อยตรงนั่งรถมากก่า
รอบหน้าแอบหวังว่าได้นั่งเครื่องเนอะพี่ปุ๊กเนอะ ^^
 
อีกอย่างนึง ที่อัพรอบนี้ก็เพราะจะบอกว่า
ตอนนี้อัพรูปใหม่ไปตั้ง 4 อัลบัมแล้วอ่า เข้าไปดูกันให้ครบๆ นะ
 
@@@@@@@@@@@@
 
อีกนิดนึง พอดีวันนี้เป็นวันที่ครบเดือนนึงพอดีอ่า
ขอบคุณมากนะครับ ^^
ไอ เจ็บคออยู่ ก็รีบๆ หายน๊า
ลงเรียนไว้เยอะ ก็พักผ่อนเยอะๆ ด้วยล่ะ จะได้โตเร็วๆ
 
น้องสาว ปวดหัว ไม่สบายอยู่ ดูแลตัวเอง
รักษาสุขภาพ พักผ่อนเยอะๆ หายเร็วๆ นะคับ
 
คิดถึงทุกๆ คนนะ
เพื่อนๆ เด้วเจอกันที่งาน "คืนสู่ร่มจันทร์ กัลยาณีฯ" นะค๊าบบบ
(แอบหวังว่าเพื่อนๆ จะไปกันเยอะๆ)
 
 
4月19日

Summer

สวัสดีซัมเมอร์
สำหรับซัมเมอร์นี้ มีกิจกรรมเยอะแยะมาก
ทั้งที่ผ่านมาแล้ว แล้วก็ยังไม่ได้ผ่าน
ก็เริ่มตั้งแต่ โครงการ 2B-KMUTT รุ่นที่ 3
ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม - 9 เมษายน 2549
โครงการ ComCamp ครั้งที่ 18 โดยนักศึกษา CPE รุ่นที่ 19
ระหว่างวันที่ 27 มีนาคม - 2 เมษายน 2549
อันนี้แอบภูมิจาย เพื่อนๆ ช่วยเหลือกิจกรรมกันดีมาก
ที่รู้ๆ กันแล้วก็มีอยู่ 2 โครงการนี้แหละ เพราะพูดถึงบ่อย
อีกอย่างมันดันมาซ้อนกันซะด้วย
2B#3 ก็อยากจะดูแลน้องๆ เพราะตัวเองเป็น 2B#1
ComCamp#18 ก็ทิ้งไม่ได้เพราะได้รับตำแหน่งประธานโครงการ
ลำบากใจอยู่เหมือนกันช่วงที่ทำงาน แต่ก้อผ่านมาได้ด้วยดีเนอะ
แต่ยังมีอีกหลายๆ กิจกรรมในช่วงซัมเมอร์ที่วันนี้จะมาเล่าให้ฟังอ่ะนะ
 
เริ่มด้วยโครงการอบรมคอมพิวเตอร์ ของชมรมคอมฯ
ซึ่งเค้าไปกันที่ จ.น่าน ระหว่างวันที่ 4 - 10 เมษายน 2549
เป็นโครงการที่ 3 ที่เข้ามาซ้อนกันอ่ะ
จ.น่าน ก็ตั้งใจไว้ตั้งนานแล้วว่าจะไปอ่ะ
แต่ติดตรงที่ 2B#3 เราเป็นพี่ใหญ่สุดรุ่น 1
จะต้องคอยทำงาน ดูงาน แล้วก็ควบคุมงานน้องรุ่น 2
ก็เลยจำใจอดไป จ.น่าน แต่ช่วงประมาณวันที่ 5 เมษายน อ่า
จารย์ตุ้มมาเสนอว่าจะไปกับผมป่าว เดี๋ยวผมออกตั๋วเครื่องบินให้
ครายนี้มาแปลก ใจดีซะด้วย เกือบได้นั่งเครื่องบินตามคณะไป จ.น่าน
แต่ก็ไม่เอาอ่ะ งานที่นี่ยังค้างอยู่ โครงการ 2B#3 ก็ปิดวันที่ 9 เมษายน
ถ้าเกิดกำหนดการกลับมาจาก จ.น่าน เป็นก่อนวันที่ 9 เมษายน ก็อาจจะไปอ่ะ
แต่มันดันเป็นหลังวันที่ 9 เมษายน ซะงั้น ก็เลยไม่ไป
ขอโทษพี่ตี๋ พี่ฟุ้ง พี่มิ้ง แล้วก็เพื่อนๆ ชมรมคอมฯ ด้วยนะครับ
เพราะรู้สึกว่ารอบนี้ต่างคนต่างก็ติดธุระกันทั้งนั้นเลยอ่ะ
 
มาถึงกิจกรรมต่อไป เป็นงานที่เราชอบซะด้วยสิ!
คือ การไปวางระบบคอมพิวเตอร์ ให้กับโรงเรียนที่โดนสึนามิ
กิจกรรมวันที่ 4 - 9 พฤษภาคม 2549 ก็ไปกันที่ จ.พังงา อ่ะนะ
อันนี้จารย์ตุ้ม ก็เกริ่นไว้ตั้งแต่ช่วง ComCamp#18 แล้ว
อยู่ก็บอกว่า "พฤษภา คุณทำตัวให้ว่างนะ เดี๋ยวผมจะพาไปพังงา"
ก็งง แต่ก็ดีใจ ได้ไปต่างจังหวัดอีกแล้ว เป็นคนที่ชอบการเดินทางอ่า
ไปครั้งนี้ก็ไปกัน 8 คน เป็นนักศึกษาประมาณ 5-6 คน
แล้วก็จารย์ตุ้ม กับ พี่ปุ๊ก ตึกอธิการบดี
การเดินทาง เห็นบอกว่าเป็นรถตู้อ่า
ออกจาก ม. ช่วงเย็น หรือ ค่ำ ของวันที่ 4 พฤษภาคม
ส่วนวันกลับก็เป็นคืนวันที่ 8 พฤษภาคม
มาถึงกรุงเทพก็วันที่ 9 พฤษภาคม พอดี
ก็แอบเผลอถามพี่ปุ๊กไปว่า โรงเรียนที่ไปอ่ะ ติดทะเลอ่ะป่าว
เค้าตอบมาว่า "ไม่หรอก แต่โดนคลื่นกวาดไปหมดทั้งโรงเรียน"
มันหมายความว่าอารายหว่า - -"
 
ส่วนกิจกรรมต่อไปนี้ เป็นพี่มิ้งมาพูดๆ ไว้ว่า
จะไป จ.เชียงใหม่ ช่วงเดือนพฤษภาคม เหมือนกัน
พี่เค้าบอกว่าจะพาไปประกอบคอมฯ งานนี้ประกอบอย่างเดียว
ก็เป็นงานที่ชอบอีกเหมือนกัน แต่ยังไม่มีอะไรที่แน่นอนเลยอ่า
ไม่รู้ว่ากิจกรรมนี้จะเป็นยังไงต่อไป ก็คงต้องรอพี่มิ้งเรียกอีกรอบนึงหงะ
ชัวร์ไม่ชัวร์ ก็ไม่รู้ แต่ว่ามันอยากไปอ่า อยากไปมั๊กมาก
 
ขออัพเพิ่มเติมอีกนิดนึง วันนี้วันที่ 19 เมษายน อ่า
ไปเข้าฟังเรื่องกิจกรรมพี่น้องสัมพันธ์ มา
ก็คือการทำรังนั่นแหละ เค้าจะให้ไปเข้าค่ายที่ จ.สระบุรี
วันที่ 21-24 เมษายน นี้ อันนี้ก็คิดดูแล้ว อยากไปอ่ะนะ
แต่ขอบายดีก่า ม่ายว่างอ่า มีภาระกิจอย่างอื่นต้องทำ
ก็เอาเป็นว่า พี่ๆ เพื่อนๆ กลับมาจากค่ายแล้ว
จะไปช่วยๆ ทำงาน เตรียมงานนะครับ
 
---------------------------------------------------------
 
วันนี้กลับมาถึงกรุงเทพวันแรก
ก็ได้เจอน้องโรงเรียนที่มาติวเวลคัม กับมหาวิทยาลัยอ่ะ
ตอนนี้ที่ได้โควต้าแล้ว 7 คน ก็คือแน่นอนแล้วมีน้องโรงเรียน 7 คน
ส่วนที่ยังมีปัญหาเรื่องผลคะแนน ก็ยังช่วยลุ้นอยู่นะครับ
อีกนิดนึง ได้เจอกับทายาท 2B-KMUTT ด้วย ทั้งรุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2
ก็ยินดี และดีใจนะครับที่ได้เข้ามาศึกษาอยู่ในรั้วเดียวกัน
แล้วก็ขอโทษที่อาจจะเจอหน้ากันแล้วไม่ได้ทักทาย
ก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างอ่ะ ยิ่งน้องรุ่น 2 แทบจะไม่รู้จัก
เพราะมาช่วงท้ายโครงการแล้ว ยังไงก็ทักทายกันได้นะ
รุ่นที่ 3 ก็คงต้องรอข่าวดีต่อไปอีกสักหน่อย
 
----------------------------------------------------------
 
คิดถึง...พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติผู้ใหญ่ทุกคน
คิดถึง...พลอย คงจะได้เจอกันใหม่ในเร็วๆ นี้แหละ (ไม่ถึงปีหรอก)
คิดถึง...แอน ใกล้จะกลับมาเมืองไทยแล้วหนิ (ประมาณ 2 เดือน)
คิดถึง...ตัวแตน ใกล้จะกลับมาเมืองไทยแล้วเหมือนกัน (ประมาณเดือนนิดๆ)
คิดถึง...ทุกๆ คนที่คิดถึงเรา แต่เราอาจจะไม่รู้ ^^
 
----------------------------------------------------------
 
 ยิ้มไว้...โลกจะแตก...ก็ยิ้มไว้
เดี๋ยวนี้เวลานึกถึง...มันก้อยิ้มได้ทั้งวัน